و اینک نوروز

خوب نوروز نزدیک شده و ما دیگر سه ماهمان را کامل کرده ایم. هنوز هم به ان گه کذایی نرسیده ایم. اوضاع که بد نیست. گاهی از این بحث ها که بچه داشته باشید راه می افتد توی خانواده و ما هم که هنوز زود است. تا اینجا که نفهمیده ام چه چیزی زندگی یک زوج را به گه تبدیل می کند. شاید اینکه زندگی را زیادی فیلم هندی ببینیم. اینکه توقع داشته باشیم زندگی هیچ مشکلی نداشته باشد و هیچوقت تنشی پیش نیاید که البته نشدنی است. مهم این است که این تنش ها با منطق و فکر د و نفر حل شود. شاید هم اینکه عادت نداریم توی خانه پدر و مادرمان کار کنیم و بعد می افتیم توی یک زندگی و مسئولیت های بیشمارش و کم می اوریم. فکر می کنم بزرگترین اشتباه پدر و مادرها همین است که بچه را برای خودشان بزرگ می کنند و یادشان می رود که هدف اصلی از تربیت بچه ان است که او بتواند در هجده - نوزده سالگی رو ی پای خودش بایستد و مستقل باشد. در واقع بچه را باید برای بعد از مرگ پدر و مادر _ عملی یا اینکه جدایی از انها-تربیت کردو نه برای اینکه همیشه تحت حمایت ما باشند. همین است که باعث می شود بچه ها وقتی بار مسئولیت خانواده را به دوش می گیرند به پت پت می افتند و ریپ می زنند و چون نمی دانند مشکل را چطور حل کنند یا می زنند بیرون از خانواده و معشوقه و از اینها پیدا می کنند و یا دست به دامن همان خانواده پدری و مادری می شوند که دخالت انها هم خواهر و مادر ازدواج را....و البته سهم تو نکته را نباید کنار گذاشت که یکی همان اقتصاد است و دیگری انکه هرگز به ان اشاره نمی کنیم و ان اموزش جنسی است که در ایران وجود ندارد و باعث می شود به روایتی بیش از پنجاه درصد طلاق های ما ریشه در مسایل جنسی داشته باشند. چرا که ما دختر و پسر را از هفت سالگی از هم جدا می کنیم و اگر بتوانیم - منظورم سیستم فرهنگی اجتماعی و سیاسی است- تا پیش از ازدواج هر نوع رابطه ای را بینشان قطع می کنیم و بعد در یک لحظه و با نوشتن اسمشان در یک دفتر می اندازیمشان گل هم که حالا زندگی کنید و سعی کنید تفاهم و کوتاه بیایید و به شناخت برسید!!!!! اینکار درست مثل ان است که یک نفر را از میان مسافران هواپیما برداریم و بگذاریم جای خلبان و بگوییم حالا یاد بگیر و خوب پرواز کن و خوب هم فرود بیا و خودمان هم با چتر بپریم بیرون!!! اگر ان مسافر توانست خلبانی را یاد بگیرد یک زن و مرد که تا حالا هیچ اطلاعاتی از هم ندارند هم یاد می گیرند با هم زندگی کنند. نکته ای که همیشه فراموش می شود اینجا این است که زندگی کردن در کنار هم ماندن نیست که با هم ماندن است چرا که خیلی از زوج ها به هزاران دلیل از جمله به خاطر بچه ها در کنار هم می مانند اما با هم نمی مانند. و خنده دار این است که مسئولین فکر می کنند بچه ای که پدر و مادرش از هم جدا نشده اند اما مثل سگ و گربه هستند و یا با هم هیچ ارتباط عاطفی ندارند ، بهتر از بچه ای که پدر و مادرش جدا شده اند بزرگ می شود!!!